روی پا بمان!

به شکوفه ها، به باران...

هستی، ناپایدار است. یعنی که در تغییری مدام، به سمتی می رود که ما نمی دانیم کجاست. سال آینده چه خواهیم شد و بر ما چه خواهد گذشت، افقی مجهول است اما به گذشته نگاه کنید. اگر در سال‌های گذشته، با تحویل سال، اتفاق خوبی برای‌تان نیفتاده، باز هم اوضاع به همین منوال خواهد بود! مادامی که منتظر باشیم سال نو ما را و احوال‌مان را نو کند، اوضاع دیگر نخواهد شد. آنچه می ماند، آرزو و دعاست که نمابه‌ای است از ضعف‌ها و آمال دور و دراز بشری. به سهم خودم، تنها چیزی که می توانم بگویم این است که برای آن‌ها، شما و « تو »، در سال جدید، شادکامی، برکت، سلامتی و پایداری آرزو کنم. اگر از تندبادها به سلامت گذشتید، سلام ما را به شکوفه‌ها و به باران برسانید. باید روی پا ماند، باید رشد کرد اما نه با جریانات روز ـ که الزامن سازنده نیستند ـ باید به یاد داشت که هستی، ناپایدار است و در تغییری مدام، به سمتی می رود که ما نمی دانیم کجاست...


برچسب‌ها: روی پا بمان
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هشتم اسفند ۱۳۹۳ساعت 9:54  توسط چند نقطه!  | 

مطالب قدیمی‌تر