روی پا بمان!

دموکراسی به سبک خبرگزاری فارس‌!

از اول هفته به شکل غریبی، دائم نام خبرگزاری فارس‌ به گوشم خورده. انگار گیر یک دعانویس ناشی افتاده باشم. اولین خبری که شنبه صبح، خواندم این بود که خبرنگار ورزشی آن خبرگزاری به دره سقوط کرده. روحش شاد. اما قضیه به این‌جا ختم نشد. روز یک‌شنبه پیامکی برایم آمد از طرف یکی از کارکنان فارس‌نیوز که متنش را عینن نقل می کنم:

سلام برادر بزرگوار

من مسعود ب... هستم. فردا ساعت 10 انتخابات انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان است. اجازه می دهید ما از طرف شما وکیل شده و به لیست « سید نظام » که من هم عضو آن هستم رأی بدهیم؟

آزادگی، مروت، درست‌کاری، مردم‌سالاری و تعهد کارکنان فارس‌نیوز و عزیزان انجمن به دموکراسی مرا تحت تأثیر قرار داد. چیزی نمانده بود اشک بریزم اما گریه‌ام نمی آمد. به این فکر کردم که چه جوابی بدهم اما چیزی به ذهنم نرسید. پیدا بود که مثل سال 88، عزیزان ارزشی از طرف من وکیلند و به شخص مقتضی، که همان سید نظام الدین موسوی ـ مدیر عامل خبرگزاری فارس ـ باشد، رأی مقتضی خواهند داد. بعد فکر کردم که به هر حال باید جوابی بدهم. به پیامک تشکر فکر کردم.... ابلاغ آرزوی موفقیت... التماس دعا... حتا فکر کردم که بالاخره حرکتی بزنم... شاید بهتر بود خودم می رفتم و به شخص مقتضی رأی می دادم. این فکر به نظرم درخشان آمد. دیروز ـ قبل  از ساعت مقرر ـ لباس پوشیدم تا به انجمن روزنامه‌نگاران مسلمان بروم و رأی بدهم اما هر قدر گشتم کارت عضویتم را پیدا نکردم. موقعیت بغرنجی بود. به هزار نفر زنگ زدم اما هیچ کس کارت عضویتم را ندیده بود. این معما توضیح ساده‌ای داشت که توی دست‌شویی برایم روشن شد، وقتی دستمال کاغذی‌ها را پیدا نکردم و یادم افتاد اصلن دستمال نخریده بودم! بله! همین بود! من اصلن عضو عن‌جمن روزنامه‌نگاران مسلمان نبودم! هیچ وقت! اصلن در عمرم حتا یک بار هم به آ‌ن‌‌جا پا نگذاشته بودم!


برچسب‌ها: آوازهای هول‌ناک
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هشتم مرداد 1393ساعت 12:9  توسط چند نقطه!  | 

مطالب قدیمی‌تر